Irma Timmermans is een alleenstaande moeder van 39. Na haar scheiding vond Irma het moeilijk haar leven weer op orde te krijgen. Daarnaast worstelde ze nogal met de opvoeding van haar zoon Frank. Uiteindelijk bleek hij een autisme spectrum stoornis te hebben, maar voordat ze daarachter was!

Irma heeft een zoon met autisme

Irma haar zoon Frank (8) vindt het vanwege zijn autisme spectrum stoornis moeilijk om met mensen te communiceren, vooral met mensen die hij niet (goed) kent. En hij heeft moeite met verandering. Irma: "Ik vond het dan ook erg moeilijk toen de vader van Frank – van wie ik al een aantal jaren gescheiden ben – voorstelde om hem mee te nemen op een vaarvakantie op een groot zeilschip. Omdat het Frank heel leuk leek, heb ik uiteindelijk ingestemd. En Frank? Die heeft de vakantie van zijn leven gehad. De foto's spreken boekdelen. Een jongetje met een glimlach van oor tot oor omdat hij aan het roer mag staan of de lijnen mag helpen bedienen. Hij kwam uitgelaten van de boot. De euforie heeft nog weken aangehouden."

Schulden na de scheiding

Na haar scheiding liet Irma de administratie versloffen: "Ik liet rekeningen te lang liggen en moest kort na elkaar een aantal grote uitgaven doen, zoals een wasmachine, een computer en een tv. Toen ik verschillende aanmaningen kreeg voor onbetaalde rekeningen was het tijd om orde op zaken te stellen. Het bleek dat ik deze rekeningen niet kon betalen en dat ik dus schulden had. Gelukkig kwam ik in aanmerking voor schuldhulpverlening bij de gemeente. Inmiddels heb ik met de schuldhulpverlener mijn financiële situatie op papier gezet. Eigenlijk was ik er nog op tijd bij."

Geld besparen

Doordat Irma schulden heeft, moet ze echt op de kleintjes letten: "Ik struin internet af op tips om te besparen en dat levert soms goede ideeën op. Zo ben ik van het voorjaar gestart met mijn eigen moestuin. En dat levert leuke resultaten op, waardoor ik minder geld kwijt ben aan de supermarkt. Mijn zoon vindt het ook heel leuk om me ermee te helpen. Vooral courgettes en tomaten oogsten is een feest. Verder doe ik wekelijks boodschappen met Erica, omdat zij een auto heeft. Zij houdt me ook een beetje in de gaten of ik alles wat ik mijn kar wil gooien wel echt nodig heb. Verder ben ik samen met haar op een naaicursus gegaan. Dat stimuleert me enorm om op mijn eigen kleren te bezuinigen. Ik maak nu tunieken en rokken met leuke stofjes die ik goedkoop op de markt haal. Het lukt me zelfs om een paar euro per maand te sparen!"

Een oppas voor Frank

Irma werkt sinds een jaar in de keuken van een verpleeghuis. Af en toe moet ze ook ’s middags werken. Haar zoon Frank kan nog niet alleen thuis blijven: "Als Frank 's middags uit school komt, dan komt Erica oppassen. En zij doet allerlei leuke dingen met hem. Ook leest ze met hem. Hij heeft erg veel moeite met lezen. Als ik dat met hem thuis doe, dan komt er niets van terecht. Maar zij kan het als de beste. Ze heeft net wat meer afstand en treft blijkbaar precies de juiste toon. Ja, ik ben erg blij dat ze er voor ons is."

Iets doen voor een goed doel

Irma is ook nog vrijwilliger voor het Diabetesfonds, dat geld inzamelt voor wetenschappelijk onderzoek naar diabetes. Ze was eerst collectant, maar ze wist meteen ook al zoveel collectanten te werven, dat ze haar vroegen om collecteleider te worden. En dat doet ze nu alweer een jaar of 3. Het is altijd druk in die maanden voor en na de collecte, maar het geeft heel veel voldoening dat ze weer zoveel mensen kan vinden die bereid zijn iets voor een goed doel te doen.

Irma heeft een zus met een verstandelijke beperking

Irma haar zus Janka is verstandelijk beperkt. Ze heeft het verstand van een meisje van 8. Irma vertelt: "Janka heeft nog heel lang bij onze ouders gewoond. Dat was voor hun toch wel een grote belasting. En ook al wilde mijn moeder er niet van horen, toch ben ik samen met pa en Janka op zoek gegaan naar een goede plek voor haar. Ze woont nu in een rijtjeshuis in een gewone straat, met Froukje en Susan. Er is de hele dag een begeleider van de zorginstelling aanwezig.”

Steeds zelfstandiger

De begeleider probeert Janka en haar huisgenoten zoveel mogelijk zelf te laten doen: “Ze hebben allemaal hun eigen taken. Janka kan totaal niet met geld omgaan, dus die doet niet in haar eentje boodschappen. Ze is wel goed in opruimen. Dus dat is haar taak. Het is nu een hele zorg minder voor mijn ouders. En ook voor Janka is het een goede zet geweest. Ze is nog ietsje zelfstandiger geworden. Moeder heeft er nu ook wel vrede mee, nu ze ziet hoe fijn Janka het heeft op haar nieuwe plek."

“Op de zorgboerderij voelt ze zich helemaal thuis”

Janka gaat 4 dagen per week naar een zorgboerderij, waar ze zich helemaal thuis voelt. Irma: “Ze maakt daar van alles, van lampenkappen tot fotolijsten. Ook mag ze graag in de tuin werken. Dat moet wel onder begeleiding, want ze weet soms niet altijd wat plantjes zijn en wat onkruid is."

Deze tekst is gebaseerd op waargebeurde verhalen. De persoonsgegevens zijn wel fictief.

Vergelijk hulpaanbod